ஜூலை 13 புனிதர் இரண்டாம் ஹென்றி St. Henry II


தூய ரோமப் பேரரசர்: (Holy Roman Emperor)

பிறப்பு: மே 6, 973 அப்பாச், பவரியா, ஜெர்மனி, தூய ரோம பேரரசு (Abbach, Bavaria, Germany, Holy Roman Empire)

இறப்பு: ஜூலை 13, 1024 (வயது 51) கோட்டிங்கன் அருகில், ஜெர்மனி, தூய ரோம பேரரசு (Near Göttingen, Germany, Holy Roman Empire)

ஏற்கும் சமயம்:

ரோமன் கத்தோலிக்க திருச்சபை (Roman Catholic Church)

புனிதர்பட்டம்: கி.பி. 1146 திருத்தந்தை அருளாளர் 3ம் யூஜின் (Pope Bl. Eugene III)

நினைவுத் திருநாள் : ஜூலை 13

“பவரியாவின்” பிரபுவும் (Duke of Bavaria), இத்தாலி மற்றும் ஜெர்மனியின் அரசரும் (King of Italy and Germany), தூய ரோம பேரரசருமான (Holy Roman Emperor) புனிதர் இரண்டாம் ஹென்றி, தமது வாரிசுகள் இல்லாத காரணத்தால், “ஒட்டோனியன்” (Ottonian dynasty) வம்சத்தின் கடைசி பேரரசர் ஆவார். கி.பி. 995ம் ஆண்டுமுதல் பவரியாவின் பிரபுவாக (Duke of Bavaria) இருந்தார். ஜெர்மனியின் பேரரசர் “மூன்றாம் ஓட்டோ” (Emperor Otto III) அகால மரணமடைந்ததால் கி.பி. 1002ம் ஆண்டு ஜெர்மனியின் அரசனாக முடிசூட்டப்பட்டார். கி.பி. 1004ம் ஆண்டு இத்தாலியின் அரசனாக முடி சூடினார். கி.பி. 1014ம் ஆண்டு, ஃபெப்ரவரி மாதம், 14ம் நாளன்று, திருத்தந்தை எட்டாம் பெனடிக்ட் (Pope Benedict VIII) அவர்களால், தூய ரோம பேரரசின் பேரரசராக முடிசூட்டப்பட்டார்.

பவரியாவின் பிரபுவான “இரண்டாம் ஹென்றி” (Henry II, Duke of Bavaria) இவரது தந்தை ஆவார். தாயார், “கீசலா” (Gisela of Burgundy) ஆவார். இவரது தந்தை, இரண்டு முன்னாள் பேரரசர்களுக்கு எதிராக கலகம் மூட்டிக்கொண்டே இருந்ததால், இவர் ஒரு இடத்தில் நில்லாமல் தலைமறைவு வாழ்க்கையில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தார். இதன் காரணமாகவே, இளம் வயதிலேயே இவரது கவனங்கள் ஆன்மீகத்தின் மீது திரும்பியது. ஆரம்பத்தில் “ஃப்ரெய்சிங்” ஆயர் (Bishop of Freising) இடத்தில் அடைக்கலம் புகுந்த இவர், பின்னர் “ஹில்டேஷெய்ம்” (Hildesheim Cathedral) பேராலய பள்ளியில் கல்வி கற்றார். கி.பி. 995ம் ஆண்டு, தமது தந்தையின் வாரிசாக - பவரியாவின் பிரபுவாக – நான்காம் ஹென்றியாக (Henry IV) பதவியேற்றார்.

ஹென்றி, ஒரு நடைமுறை மனிதர் ஆவார். இவர் தனது ஆட்சியை பலப்படுத்துவதில் ஆற்றல்மிக்கவர். தமது பேரரசில் கிளர்ச்சிகள் மற்றும் மோதல்களை நசுக்கினார். அனைத்து பக்கங்களிலும் அவர் தனது எல்லைகளை பாதுகாக்க அதனால் வரையப்பட்ட சர்ச்சைகளை சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது. இது, இத்தாலியில் தெற்கில் குறிப்பாக, பல போர்களில் ஈடுபட நேரிட்டது. அவர் ரோமில் ஏற்படும் குழப்பங்களைத் தடுக்க திருத்தந்தை “எட்டாம் பெனடிக்ட்” (Pope Benedict VIII) அவர்களுக்கு உதவினார். எப்பொழுதும் இவரது இறுதி நோக்கம், ஐரோப்பாவில் ஒரு நிலையான சமாதானத்தை நிலை நிறுத்துவதேயாகும்.

பதினோராம் நூற்றாண்டு வழக்கப்படி, ஹென்றி தனது நிலைப்பாட்டைப் பயன்படுத்தி, அவருக்கு விசுவாசமாக இருந்தவர்களை ஆயர்களாக நியமித்தார். அவர் இந்த நடைமுறையின் குழப்பங்களை தவிர்த்தார்; மற்றும் உண்மையில் திருச்சபை மற்றும் துறவிகளின் வாழ்க்கை சீர்திருத்தத்தை வளர்த்தார்.

இரண்டாம் ஹென்றியின் ஆட்சி சாம்ராஜ்யம் முழுவதும் மையப்படுத்தப்பட்ட அதிகாரத்தின் காலமாகக் கருதப்படுகிறது. கத்தோலிக்க திருச்சபைக்கு தனிப்பட்ட மற்றும் அரசியல் உறவுகளை வளர்ப்பதன் மூலம் அவர் தனது அதிகாரத்தை பலப்படுத்தினார். மதச்சார்பற்ற பிரிவினருக்கு எதிராக எதிர்ப்பைக் காட்டிய மதகுருக்களை நியமிப்பதற்காக அவர் ஓட்டோனிய வம்சத்தின் வழக்கத்தை பெரிதும் விரிவுபடுத்தினார். திருச்சபைக்கு நன்கொடைகள் மற்றும் புதிய மறைமாவட்டங்களை நிறுவுதல் மூலம், ஹென்றி பேரரசு முழுவதும் ஏகாதிபத்திய ஆட்சியை வலுப்படுத்தினார். திருச்சபை விவகாரங்களில் அதிக ஈடுபாடு காட்டினார்.

அவர் திருச்சபைக்கு சேவை செய்ய வலியுறுத்தினார். சீர்திருத்த சீர்திருத்தங்களை ஊக்குவித்தார். அவரது தனிப்பட்ட புனிதத்தன்மை மற்றும் திருச்சபைக்கு ஆதரவளிக்கும் அவரது முயற்சிகளுக்காக திருத்தந்தை அருளாளர் மூன்றாம் யூஜின் (Pope Bl. Eugene III) அவர்கள், கி.பி. 1146ம் ஆண்டு ஹென்றியை புனிதராக அருட்பொழிவு செய்வித்தார். புனிதர் பட்டம் வென்ற ஜெர்மானிய மன்னர் இரண்டாம் ஹென்றி ஒருவரேயாவார்.